Begrijp je?
Ik heb je hulp nodig.
Als ik dit doorzet, mag er niet de geringste twijfel zijn.
Ik moet weten of je Dufresne de waarheid hebt gezegd.
Ja, meneer. Absoluut.
Wil je dat zweren voor de jury...
met je hand op de bijbel en in het aangezicht van God?
Als u me de kans maar geeft.
Dat dacht ik al.
Je hebt het zeker al gehoord?
Vreselijk.
Zo jong, minder dan een jaar te gaan en dan ontsnappen.
Hadley was er kapot van. Echt waar.
We moeten het maar vergeten...
en doorgaan.
Ik stop ermee.
Alles is afgelopen.
Laat een ander uw zaakjes maar opknappen.
Er is niets afgelopen.
Niets.
Anders krijg je het zwaarder dan ooit. Geen bescherming van de bewakers.
Ik haal je uit je Hilton-cel en gooi je bij de sodomieten.
Het zal zijn of je bent verkracht door een trein.
En de bibliotheek? Weg.
Steen voor steen dichtgemetseld. Dan barbecuen we met je boeken.
Het zal mijlenver te zien zijn. We zullen dansen als indianen.
Begrijp je me?
Of ben ik kortzichtig?
Geef hem nog een maand om erover na te denken.
M'n vrouw zei altijd dat ik ondoorgrondelijk was.
Een gesloten boek.
Ze klaagde er steeds over.
Ze was mooi.
God, wat hield ik van haar.
Ik kon het alleen niet uiten.
Ik heb haar vermoord, Red.
Ik haalde de trekker niet over, maar ik dreef haar bij me vandaan.
Daarom stierf ze, omdat ik zo ben.
Dat maakt je nog geen moordenaar.
Een slechte echtgenoot misschien.
Maar je haalde de trekker niet over.
Nee, dat deed een ander.
En ik belandde hier.
Een kwestie van pech.
Dat zweeft in de lucht en moet bij iemand neerkomen.
Het was gewoon mijn beurt.
Ik stond in de baan van de wervelstorm.
Ik had alleen niet verwacht dat die zo lang zou duren.
Denk je dat je hier ooit uitkomt?
Ik?
Als ik een lange witte baard heb en ze niet meer op een rijtje heb.
Weet je waar ik heen zou gaan?
Zihuatanejo.
Dat ligt in Mexico.
Een klein dorp aan de Stille Oceaan.
Weet je wat de Mexicanen zeggen over de oceaan?
Dat die geen geheugen heeft.
Daar wil ik de rest van m'n leven wonen.
Een warme plek zonder geheugen.
Een klein hotel beginnen aan het strand.
Een waardeloze oude boot kopen en opknappen...
en met m'n gasten gaan vissen.
Zihuatanejo.
Ik kan daar wel iemand gebruiken die dingen weet te regelen.
Ik denk niet dat ik het buiten zou redden.
Ik zit hier al het grootste deel van m'n leven.
Ik ben geïnstitutionaliseerd, net als Brooks.
Je onderschat jezelf.
Dat denk ik niet.
Hier ben ik iemand die dingen voor je kan regelen.
Buiten heb je de Gouden Gids. Waar zou ik moeten beginnen?
De Stille Oceaan?
Zoiets groots maakt me doodsbang. - Mij niet.
Ik heb m'n vrouw en haar minnaar niet vermoord.
Ik heb nu wel geboet voor m'n fouten.
Dat hotel en die boot...
Dat lijkt me niet te veel gevraagd.
Kwel jezelf niet met die ijdele dromen.
Mexico ligt daarginds en jij bent hier, het is niet anders.
Ja, het is niet anders.
Het is daarginds en ik ben hier.
De keus is eigenlijk eenvoudig.
Hou je bezig met leven, of hou je bezig met sterven.
Als je vrijkomt, doe dan iets voor me. - Natuurlijk.
Er is een groot hooiveld bij Buxton.
Er zijn daar veel hooivelden. - Eén in het bijzonder.
Met een lange muur en een grote eik. Net iets uit een gedicht.
Daar vroeg ik m'n vrouw ten huwelijk.
We gingen er picknicken en vreeën onder die eik.
Ik vroeg haar en ze zei ja.
Beloof me...
als je ooit vrijkomt, zoek die plek dan op.
Onder de muur ligt een steen die daar niet hoort.
Een stuk zwart vulkanisch glas.
Daar ligt iets begraven voor jou.
Wat dan, Andy? Wat ligt daar?
Je zult het moeten opgraven om dat te weten.
Hij praat zo raar.
Ik zit over hem in. - We houden een oogje op hem.
's Nachts zit hij alleen in z'n cel.
Andy kwam me vandaag om een stuk touw vragen.
Twee meter.
En jij gaf het? - Ja, waarom niet?
Hoe kon ik het weten?
Herinner je je Brooks Hatlen?
Dat zou Andy nooit doen.
Iedereen heeft z'n breekpunt.
Vlug, ik wil naar huis.
Bijna klaar, meneer.
Drie stortingen.
Breng m'n wasgoed weg.
En poets m'n schoenen tot ze blinken als spiegels.
Fijn dat je terug bent. We hebben je gemist.
Lichten uit.
Ik heb lange nachten gekend in de lik.
Alleen in het donker met je gedachten...
gaat de tijd zo langzaam dat het pijn doet.
Dit was de langste nacht van m'n leven.
Tel de gevangenen.
Derde verdieping, in orde.
Gevangene ontbreekt, cel 245.
Dufresne. Kom tevoorschijn, je houdt ons op.
Dwing me niet om te komen, want ik sla je verrot.
Verdorie Dufresne, zo kom ik achter op schema.
Ik hoop maar dat je ziek of dood bent.
Hoor je me?
Allemachtig.
Laat ze allemaal verhoren.
Eerst z'n vriend. - Wie?
Hij.
Maak 237 open.
Hoezo, hij was er niet? Dat wil ik niet horen.
Zeg dat niet nog eens. - Hij was er niet.
Dat zie ik ook wel. Denk je dat ik blind ben?
Bedoel je dat? Dat ik blind ben? - Nee, meneer.
En jij? Ben jij blind?
Wat is dit? - De telling van gisteravond.
Zie je Dufresne's naam? Ik wel, kijk maar.
Hij was in z'n cel toen het licht uitging. Dus hij moet er nu ook zijn.
Vind hem.
Niet morgen, niet na het ontbijt, maar nu.
Schiet op.
Ga hier staan.
Nou?
Wat, nou?
Jullie zijn altijd samen. Twee handen op een buik.
Hij moet iets hebben gezegd. - Nee, meneer. Geen woord.
Heer, het is een wonder.
Verdwenen als een scheet in de wind.
Alleen nog wat verdomde stenen in het kozijn...
en die sloerie aan de muur.
Misschien weet zij het. Zin om te praten, bontbroek?
Kennelijk niet. Waarom zou zij anders zijn?
Het is een samenzwering, dat is het.
Een grote verdomde samenzwering.
En iedereen doet eraan mee.
Zij ook.
In 1966 ontsnapte Andy Dufresne uit de Shawshank gevangenis.
Ze vonden alleen wat smerige gevangeniskleren...
een stuk zeep en een oude rotshamer...
bijna totaal versleten.
Ik dacht dat het 600 jaar zou kosten om er een tunnel mee te graven.
Andy deed het in minder dan 20.
Andy hield van geologie.
Het paste bij z'n nauwgezette natuur.
Een ijstijd hier, miljoenen jaren waarin zich bergen vormen daar.
Geologie is de studie van druk en tijd.
Meer is er niet nodig, druk en tijd.
Dat en een joekel van een poster.
Zoals ik al zei, in de gevangenis doe je van alles om bezig te blijven.
Andy's hobby was z'n muur naar de luchtplaats zeulen.
Een handvol per keer.
Na de dood van Tommy vond hij zeker dat hij hier lang genoeg had gezeten.
Vlug, ik wil naar huis.
Bijna klaar, meneer.
Drie stortingen.
Andy deed wat hem was gezegd...
en poetste die schoenen tot ze blonken.
De bewakers zagen het niet. Ik ook niet.
Hoe vaak kijk je nou echt naar iemand z'n schoenen?
Andy kroop door 500 meter stinkende stront die ik me niet eens kan voorstellen.
Al zou ik 't willen.
500 meter.
De lengte van vijf football-velden.
Iets minder dan een halve mijl.
De volgende morgen, terwijl Raquel haar geheim verklapte...
wandelde een onbekende man de Maine National Bank binnen.
Tot dat moment bestond hij niet, behalve op papier.
Hij had alle papieren. Rijbewijs, geboorteakte, sociale verzekering.
Z'n handtekening klopte precies.
Het spijt me u als klant te verliezen.
Hopelijk bevalt het buitenland u. - Dank u, dat zal vast wel.
Hier is uw cheque. Anders nog iets?
Wilt u dit voor me posten?
Met genoegen.
Mr Stevens bezocht bijna een dozijn banken in de omgeving.
Hij vertrok met ruim 370.000 dollar van directeur Norton.
Een genoegdoening voor 19 jaar.
Goedemorgen, de Daily Bugle.
Corruptie en moord in Shawshank...
Zijn gerechte oordeel kome...
U had gelijk, de verlossing ligt hierin...
Byron Hadley? U heeft het recht om te zwijgen.
Alles wat u zegt, kan tegen u worden gebruikt.
Ik was er niet bij, maar Byron Hadley snikte als 'n meid.
Norton was niet van plan om zo kalmpjes mee te gaan.
Samuel Norton, we hebben 'n arrestatiebevel. Doe open.
Maak open. - Ik weet niet welke sleutel.
Maak het jezelf niet moeilijk.
Ik hoop dat het laatste wat door z'n hoofd ging, behalve die kogel...
de vraag was hoe Andy hem te slim af was geweest.
Kort nadat Norton ons verliet, kreeg ik een ansichtkaart.
Er stond niets op, maar het postmerk was uit Fort Hancock, Texas.
Fort Hancock, aan de grens. Daar ging Andy naar Mexico.
Als ik hem voor me zie in z'n auto met de kap omlaag...
moet ik altijd lachen.
Andy Dufresne...
die door een rivier van stront kroop en er schoon uitkwam.
Andy Dufresne, op weg naar de Stille Oceaan.
Hadley had hem bij z'n strot en zei:
Deze jongen krijgt een ongeluk.
Degenen die hem kenden, praten vaak over hem.
Wat hij niet allemaal uithaalde.
'M'n vrienden willen bier.' En hij kreeg 't voor elkaar.
Soms maakt het me triest dat Andy weg is.
Dan bedenk ik me dat sommige vogels niet gekooid kunnen worden.
Hun veren zijn te bont.
En als ze wegvliegen ben je blij...
omdat het een zonde was om ze op te sluiten.
Maar de plek waar je zit wordt triester als ze weg zijn.
Ik denk dat ik m'n vriend gewoon mis.
Ga zitten.
Ellis Boyd Redding...
u heeft 40 jaar van uw levenslang uitgezeten.
Heeft u zich gebeterd?
Gebeterd?
Eens even denken...
Ik heb geen idee wat dat betekent.
Dat u in staat bent om... - Ik weet hoe u het ziet.
Voor mij is het een leeg woord.
Een woord in de mond van politici...
waardoor jongemannen zoals u een pak kunnen dragen...
en een baan hebben.
Wat wilt u echt weten? Of ik spijt heb van m'n daden?
Is dat zo?
Elke dag heb ik spijt.
Niet omdat ik hier zit of omdat het hoort.
Ik kijk terug naar hoe ik toen was.
Een jonge stommeling die een vreselijke misdaad pleegde.
Ik wil met hem praten.
Ik wil hem z'n hersens laten gebruiken.
Hem zeggen hoe het leven is.
Maar dat kan ik niet.
Die jongen is er niet meer. Alleen deze oude man.
Daar moet ik mee leven.
Gebeterd? Een waardeloos woord.
Dus zet je stempel maar, jongen, en verdoe m'n tijd niet.
Want eerlijk gezegd kan het me geen zak schelen.
Toegewezen...
Alstublieft, juffrouw.
Mag ik naar het toilet?
Vraag het niet iedere keer als je moet pissen, begrepen?
40 jaar heb ik toestemming gevraagd om te pissen.
Zonder toestemming krijg ik er geen druppel uit.
De waarheid is hard.
Ik red het nooit hier buiten.
Ik verzin manieren om m'n voorwaardelijk te schenden...
zodat ze me terugsturen.
Vreselijk om in angst te leven.
Brooks Hatlen wist dat maar al te goed.
Ik wil terug naar de plek die ik begrijp.
Waar ik niet bang hoef te zijn.
Maar een ding houdt me tegen. Een belofte aan Andy.
Daar is het.
Bedankt, meneer.
Beste Red, als je dit leest, ben je vrij.
En als je zo ver bent gekomen, kun je misschien nog wel verder.
Weet je nog hoe dat dorp heet?
Zihuatanejo.
Ik kan je wel gebruiken om m'n zaak op te zetten.
Ik zal naar je uitkijken en hou het schaakbord klaar.
Denk eraan, hoop is iets goeds. Misschien het beste wat er is.
En goede dingen blijven.
Ik hoop dat deze briefje in goede gezondheid bereikt.
Je vriend Andy.
Hou je bezig met leven, of hou je bezig met sterven.
Zo is het.
Voor de tweede keer pleeg ik een misdaad.
Schending van m'n voorwaardelijk.
Ze zullen wel geen wegen afzetten voor zo'n ouwe schurk als ik.
Fort Hancock, Texas.
Ik ben zo opgewonden dat ik geen gedachte in m'n kop kan houden.
Die opwinding voelt alleen een vrij man.
Een vrij man die aan een lange, onzekere reis begint.
Ik hoop dat ik de grens over kom.
Ik hoop m'n vriend de hand te kunnen schudden.
Ik hoop dat de oceaan zo blauw is als in m'n dromen.
Ik hoop.
Ter nagedachtenis aan Allen Greene
Verbeterd door: Gradenko www.nlondertitels.com